Jullie vragen zich waarschijnlijk af of ik dit allemaal goed overleefd heb ? ;)
We gaan een beetje terug in tijd, naar de beruchte 20 december wanneer het allemaal ging gebeuren.
Om 15u15 werd ik naar de operatiezaal gebracht.
En om 15u20 ZZZZzzzzzzzzz
De operatie is vlot en goed verlopen. Ik heb wel een een lange tijd op de recovery gelegen. Ongeveer rond 21u30 werd ik naar mijn kamer gebracht.
Half groggy zag ik dat ik een buurvrouw had, een dame van oudere leeftijd. Eerste nacht alles vlot verlopen mits de vele keren dat ik wakker gemaakt werd door de verpleegster. Om uit te rusten moet je toch ook niet in het ziekenhuis liggen ze amai.
De tweede nacht, de buurvrouw was ondertussen ook al geopereerd. Maar volgens mij hadden ze die veel te veel verdoving gegeven want die begon een beetje te ijlen en wartaal uit te kramen. Ze begon haar katje te roepen. "Musti allez kom ze !!" Terug kon ik niet goed uitrusten.
De volgende ochtend beweerde ze dat ik haar bed had ingepikt !
De maat was bij mij vol en ik wou naar huis.
Ik voelde mij goed en had niet veel pijn maar was wel moe.
Tot zover mijn ziekenhuis-historie....
Het eten gaat nu al veel beter dan in het begin, ik kan praktisch alles eten maar kleine porties en heel traag. Wel moet ik opletten met vetten en suikers. Van suikers kan ik een dumping krijgen. Dit wil zeggen dat bij inname van teveel suikers je hartklopping krijgt, misselijk worden, zweten,...
Sporten is ook heel belangrijk hierbij. Ik ga één keer in de week zwemmen.
Op die kleine twee maand ben ik 13 kg kwijt :D
De gastric bypass is een heel goed hulpmiddel om je een duwtje in de rug te geven. Maar het zal van mijzelf afhangen bij het slagen ! Op verschillende tijdstippen kleine porties eten, gezond eten, veel water drinken, veel bewegen,...
Dit zal voor gans mijn leven zijn ;)
Vragen hierover ? Stel ze maar gerust ;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Geef gerust je mening!
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.