En tot nu toe gaat alles prima.
Buiten de typische moodswings en de occassionele vreetbuien mag ik echt niet klagen.
Geen rugpijn, geen misselijkheid, geen striemen, geen zware benen...
Enkel het gevoel dat ik een wandelende ballon ben die stukje bij beetje meer en meer wordt opgeblazen en meer slaap nodig hebben dan anders.
En omdat alles zo goed gaat hebben ik en manlief besloten om op 'babymoon' te gaan.
Een weekje naar de Zuid-Spaanse zon.
Na de ellendig lange winter heb ik echt wat zonnestraaltjes verdiend.
Maar zo evident is dat niet.
Op het moment van vertrek zal ik namelijk 30 weken zwanger zijn en de gynaecoloog waarschuwde voor de risico's die lange autoritten en vliegtuigreizen inhouden (in verband met tromboses door het lange stilzitten).
Het risico op een vliegtuig is iets groter, maar het is ook sneller voorbij.
Een autorit is iets veiliger, want je kan ten alle tijde stoppen als jij dat wil, maar het is dan ook een lange helse rit.
Toen we de knoop hadden doorgehakt, wij gaan met het vliegtuig, kreeg ik de opdracht van de dokter om steunkousen aan te schaffen.
Het idee alleen al bezorgde me koude rillingen, maar gelukkig weet mijn arts de beautyblogger in mij wel aan te spreken.
'Bedenk eens hoe lelijk spataders zouden zijn, en die zijn voor de rest van je leven, de steunkousen maar voor heel even.'
En al bij al vallen die steunkousen nog mee, het ziet eruit als zwarte dikke panty's, niet meer zo van die witte zoals in de jaren stillekes.
Met een mooie pump en een kort rokje kan het best nog qua 'stijlgehalte'.
Het zijn trouwens de duurste kousen die ik ooit heb gehad! Nog duurder dan m'n Wolford stay-ups ( die ik in no-time naar de haaien heb gekregen trouwens)!
Nujah, niet meteen m'n favoriete onderdeel van m'n garderobe, maar als ik daarmee gezonder het vliegtuig kan nemen so be it.
Ondertussen ben ik ook al compleet te vinden voor het idee een 'jongensmama' te zijn.
M'n kleine knulletje heeft de meest schattige 'preppy schoolboy' outfits en ik heb hem zelf al een hemd met das gekocht voor een trouwpartij van m'n nicht deze zomer.
Cute hé?
Ook de geboortekaartjes zijn al gekozen en ik heb al een hele reeks materialen gehaald om binnenkort aan de doopsuikertjes te beginnen.
Het zal een heel werk zijn, maar het is het ideale excuus om nog eens nuttig te zitten frutselen.
De afgewerkte doosjes zelf zal ik natuurlijk niet tonen, want ik ga er de naam op stempelen. :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Geef gerust je mening!
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.